« تمام صفت‌هاى نيك متعلق به بنى هاشم و صفت‌هاى بد متعلق به بنى اميه است . » « 1 » عقاد مىگويد : « هاشميان و امويان از يك اصل هستند كه به عبد مناف مىرسند ؛ ولى دو خانواده در اخلاق و رفتار باهم اختلاف دارند . بنى هاشم به ويژه فرزندان فاطمه زهرا عليهما السّلام بخشنده و كريم هستند و بنى اميه غالبا سودجو هستند ؛ حتى نيك‌تبارانشان از اين خصلت بىبهره نبوده‌اند . بنى هاشم در كمك و يارى حق ، شتاب مىكردند ؛ درحالىكه بنى اميه اين‌گونه نبودند . » « 2 » احمد عباس صالح مىگويد : « معاويه در دامن ابو سفيان كه سركرده مرتجعان مكه بود ، پرورش يافت و على عليه السّلام در دامن پيامبر رشد كرد كه همه ارزش‌هاى پيامبرى از جمله فداكارى و نيكوكارى محض را در خود داشت . معاويه نماد همه شرارت نهفته در هستى است و مركز بدى و شر مطلق است . دو قطب مثبت و منفى ( على عليه السّلام و معاويه ) رودررو شدند . اين دو قطب همه ظرفيت خوبى و بدى را به فعليت رساندند . » « 3 » ( و لا المهاجر كالطّليق ) كسى كه در راه خداوند هجرت كرده است ، مانند كسى نيست كه به دست پيامبر آزاد گشت ( و لا الصّريح كاللّصيق ) و فرزند صحيح النسب همانند فرزند غير مشروع نيست . عقاد مىگويد : « در صحت نسب اميه شك و ترديد است كه در اين‌جا به گزرش‌هاى تاريخى بسنده

--> ( 1 ) . شرح نهج البلاغه : 3 / 17 . ( 2 ) . كتاب « ابو الشهداء » : 159 . ( 3 ) . كتاب « اليمين و اليسار » چاپ سال 1972 : صفحه 122 .